|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Haberin devamı... |
|
||
|
ÖNEMLİ BAZI TEKNOLOJİK
ÖZELLİKLER Ahşap malzeme, öncelikle estetik bir malzemedir. Rengi, tekstürü, yıllık halka yapısı ve biçme ya da kesme yönüne bağlı olarak görünüm zenginliği değiştirilebilir ve arttırılabilir. Hareli (teğet), frezeli (radyal) yüzeyler biçme şekline bağlı olarak elde edilebilir. Uygun cilalama, boyama teknikleri ile değişik renkler ortaya konabilir ve istenen parlaklık sağlanabilir. Ahşap malzeme aynı zamanda vücut ısısını düşürmeyen bir malzemedir. Temas halinde soğukluk hissi vermez. Bu, ısıyı kötü ileten bir malzeme olmasından kaynaklanmaktadır. Malzeme, sıcaklığını, görüntüsü ile vermekte; teması ile hissettirmektedir. Yerden yapılan ısıtmaya uygundur. Isı iletkenliği düşük olduğundan yerden ısıtma sonucu fazla ısınmamakta, termik genleşmesi çok küçük olduğundan genişleyerek (ya da tam tersi soğuma sonucu daralarak) bazı kusurlara neden olmamaktadır. Zemin malzemesi olarak kullanılacak ağaç malzemede, sesin bitişik mekanlara geçiriminin düşük olması (ses izolasyonu) ve yüzeye çarpan ses enerjisi emme miktarının fazla olması (ses absorpsiyonu) aranan özelliklerdir. Böylece, gürültü kirliliğinin azaltılmasında ahşap, bir kaplama malzemesi olarak önemli rol oynamaktadır. Ayrıca, aynı mekanda sesin yankılanmasını büyük oranda engelleyerek ortamın akustik özelliğini iyileştirmektedir. Ani etkilerle oluşan (çarpma, vurma gibi) sesleri ahşap, poriz yapısı içerisinde mas etmekte ve diğer dokularına fazla iletmemektedir. Bu da zemin malzemesi için dikkate alınması gereken özelliktir ve bu özellik parkelerin balık sırtı veya çapraz döşenmesi ile daha da iyileştirilebilir. Boyutsal stabilite, zemin kaplama malzemesi için gerekli olan diğer önemli bir özelliktir. Malzemenin uygulandığı zamanki boyutlarını kullanım süreci içerisinde koruması anlamını taşır. Ahşap malzeme higroskopik yani su ile etkileşimde bulunan bir malzemedir. Belirli bir rutubet değerinin altında bünyesine su almak suretiyle genişlemekte, vermek suretiyle de daralmaktadır (çalışma). Ahşap, anizotrop özelliğinden dolayı farklı yönlerde farklı çalışma özellikleri göstermektedir. Bu durum ahşabın çoğu kullanım yeri için en önemli sakıncalı özelliğini oluşturmaktadır. Masif parkelerde genişliğine çalışma önem kazanırken, lif ve yonga levha esaslı parkelerde kalınlığına çalışma öncelik kazanmaktadır. Masif parkede liflere paralel (suyuna) yönde çalışma en düşük düzeydedir (% 0.1-0.5). Lif ve yonga esaslı malzemede ise kalınlığına şişme daha yüksek değerler verirken, uzunluğuna ve genişliğine şişme küçük değerlere sahiptir (% 0.2-0.3). Zeminde kullanılan
masif ahşap parkede; az çalışan türleri tercih etme, uygun kurutma,
kullanım yerinde yeterli süre bekletme, su itici maddelerle muamele,
koruyucu yüzey maddeleri ile kaplama ve tabakalı kontr malzeme (lamine
parke veya kontr parke) kullanma gibi önlemlerle boyutsal stabilite
daha iyi duruma getirilebilir. Ayrıca kullanım esnasında herhangi bir
şekilde parkenin su almasına neden olunmamalıdır (su basma, çatı
akması vb.). Radyal (frezeli) parkeler, teğet (hareli) olanlara göre
daha az çalışma değerleri vermektedir. Yüzey koruyucu maddeler
kullanılması durumunda bakım uygulamalarının periyodik olarak yapılması
gerekmektedir. Boyutsal stabiliteyi sağlayabilmek için parkelerin
tabandan, üstten ve birleşim yerlerinden denge rutubetini değiştirecek
ölçüde nem almamaları gerekir. Lif ve yonga levha esaslı parkeler için
de benzer hususlar geçerlidir. |
 Belirli bir yük uygulandığında tamamıyla geri kazanılabilecek deformasyonların (şekil değişimleri) bir ölçüsü olan elastiklik, yüzeye dik yüklemede ve eğme yüklemeleri için zeminde kullanılan ahşapta önem kazanmaktadır. Bu husus, hem masif hem de ahşap kökenli malzeme için geçerlidir. Yüzeye (masif parke için liflere) dik olarak uygulanan basınç yüklemelerinde ahşap parke, geri kazanılabilir deformasyonlar vermelidir. Aksi taktirde çökme, kırılma, çukurlaşma, ışığı farklı yansıtma gibi kusurlar ortaya çıkabilir. Yüzey kaplama malzemeleri bu tür yüklemelerden ya taşıyıcı malzeme (lif, yonga levha) ile birlikte ya da ayrı olarak etkilenebilir. Dolayısıyla ahşabın aynı zamanda dik yönde basınç direncinin de yüksek olması zemin maksatlı kullanımlarda arzu edilmektedir. Benzer durum eğilme direnci için de geçerlidir. Ahşap parkeler ayrıca yüzeye (veya liflere) dik yöndeki şok yüklemelerine karşı koyabilmelidir. Dinamik ve statik sertlik değerleri (toughness, hardness) uygun bulunmalıdır. Yani yüzeye (veya liflere) dik yönde ani ya da yavaş olarak etki eden yüklere, ahşap parke dirençli olmalı ve bu yükleri elastik deformasyonlar dahilinde bertaraf edebilmelidir. Lif-yonga levha esaslı parkelerde sertlik değerleri hem yüzey kaplama malzemesine hem de ara tabakada kullanılan malzemenin özelliğine göre farklılık göstermektedir. Taşıma, yürüme, çarpma gibi mekanik etkiler ve rutubet, sıcaklık, kum, kir, toz ve bazı kimyasallar etkisiyle ahşap zemin kaplama yüzeyinde aşındırıcı kuvvetler meydana gelmektedir. Bu tür etkilere karşı laminat parkelerde kaplama malzemesinin ve de masif parkede ahşabın kendisinin dirençli olması istenmektedir. Bu direncin düşük olduğu lif-yonga levhalarda kullanılan yüzey kaplama malzemesi, söz konusu direncin arttırılmasında büyük rol oynamaktadır. Masif parkelerde ise uygulanan cilalar, yüzeyde sert ve parlak bir tabaka oluşturarak aşınma etkilerine karşı koymayı arttırmaktadır. Masif parkelerin uygun bir şekilde (ekonomik ve kaliteli olarak) kurutulabilmesi, işlendiğinde düzgün yüzeyler vermesi, iyi cila kabul etmesi, istendiğinde mantar ve böceklere karşı uygulanacak koruyucu işlemlere güçlük göstermemesi aranan diğer özellikler olmaktadır. Lif-yonga levha ile tabakalı (kontr ya da lamine parke) malzemeler için söz konusu olan formaldehit emisyonunun fazla olmaması (E 1 kalite) çevre hava kalitesi ve dolayısıyla insan sağlığı açısından önem arzetmektedir. Kalite sistemleri Birim hacim ağırlık
(yoğunluk) testleri, masif malzemede çalışma testleri, lif-yonga
levhalarda kalınlığına şişme; kaplanmış malzemede su buharına,
sıcak kaplara ve sigara ateşine dayanıklılık testleri, rutubet alımı
ve yüzey absorpsiyon testleri, birleşme yerlerinden yapışma (çekme)
testleri, eğilme, elastiklik modülü, yüzeye veya liflere dik yönde
basınç, yüzeye veya liflere dik yönde çekme testleri, sertlik ve aşınma
denemeleri, leke ve kimyasallara dayanıklılık, darbeye, çizilmeye
direnç testleri; ahşap zemin malzemesi için öncelikle söz konusu
olan çalışmalardır. Ayrıca fomaldehid emisyonu belirlenmelidir.
Kenar düzgünlüğü,yüzey pürüzlülüğü araştırılmalıdır.
Açıklanan kalite testleri konusunda
burada ayrıntılı açıklama yapılmayacaktır. Ancak
denemeler, ilgili standartlara göre yürütülmektedir. Kalite testleri
yapılmak suretiyle istenen özelliklere sahip olduğu belirlenen ahşap
zemin kaplama malzemelerinin, bu özellikleri belli olmayan (ya da daha
düşük bulunan) diğer ahşap zemin malzemelerine göre daha üstün
olduğu tartışılmaz bir gerçektir. Kaliteli malzeme kullanılarak
yapılan uygulamalarda başarı şansı yüksek olacaktır. Ancak işçilik
ya da sonradan kullanım esnasında yapılacak hatalar bu başarıyı
azaltıcı yönde etki edecektir. Söz konusu bu kalite
testleri, firmaların kendileri tarafından da oluşturulacak bir
laboratuarda yapılabilir. Ancak bu durumda ayrı bir yatırım ve uzman
eleman gerekir. Kalite testleri resmi bir kuruma (TSE, üniversite) da
yaptırılabilir. Bu durumda elde edilen sonuçların herkes tarafından
kabul görmesi temin edilmiş olur. |